نگاه معشوق وطن

تفسیر مصرع «اگر چشمت وطن باشد»:

آیا می‌دانید در علوم اعصاب، ناحیهٔ «هیپوکامپ» هم خاطرات وطنی را ذخیره می‌کند و هم چهرهٔ عزیزان را؟ وقتی کسی می‌گوید چشمت وطنم است، مغز به معنای واقعی دو نقشه را روی هم سوار می‌کند. این یعنی «شهید خاک و گلت بودن» یک استعاره نیست، یک خطای نورونی عاشقانه‌ست! سوال: اگر وطن در چشمان کسی خلاصه شود، مرز جغرافیایی کجاست؟

راهکار:

شاید بتوان این مصرع را نوعی «نقشهٔ عاطفی» دانست: در روانشناسی، «پدیدهٔ جابه‌جایی» باعث می‌شود احساس تعلق به وطن را به چشم معشوق فرافکنی کنیم. اگر به جای وطن، «خانهٔ کودکی» را جایگزین کنید، شاعرانه‌تر می‌شود؟