دردی که نمیشود جنگید: حسادت عاشقانه به نگاه معشوق:
در نوروساینس، مشاهدهی توجه معشوق به فردی دیگر، ناحیهی اینسولای قدامی را فعال میکند؛ همان ناحیهای که هنگام احساس انزجار و درد فیزیکی روشن میشود. به همین دلیل این تجربه فقط غم نیست، یک تهدیدِ تمامعیار برای مغز است. از منظر نظریهی مقایسهی اجتماعی فستینگر، این لحظه ما را به مقایسهی ناخودآگاه با رقیب وادار میکند و نتیجه همیشه به ضرر ما تمام میشود.
راهکار:
رقیب واقعی اینجا نگاهِ معشوق نیست؛ تصویری است که تو از قدرتِ خودت ساختهای. تا وقتی «دیده شدن» معشوق را مالکیت بدانی، همیشه یکی هست که نمیتوانی با او بجنگی. شاید این متن در واقع سوگِ کنترل است، نه عشق.