جهانی به نام چشمان تو؛ عاشقانهای کوتاه و ناب:
واقعیت این است که شبکیه، بخشی از مغز است که بیرون آمده؛ یعنی چشمها تنها عضوی هستند که بافت عصبی مرکزی را از بیرون میتوان دید. پژوهشها نشان دادهاند مردمک چشم هنگام مواجهه با کسی که دوستش دارید، گشاد میشود و این واکنش کاملاً غیرارادی است. پس «جهانِ چشمانت» فقط یک استعاره نیست. اگر چشمان کسی جهان است، کدام ستارهاش را میبینی؟
راهکار:
این جمله را میتوان از زاویهای تازه دید: هر کسی دنیای خودش را در چشمهای تو جستوجو میکند. شاید جذابترین ادامه این باشد: «من هم در چشمانت گم شدهام؛ آیا تو جهان مرا دیدهای؟»