دعای انحصاری زیبایی: نگاهت فقط برای من بماند:
مطالعات روانشناسی تکاملی نشان میدهد حسادت و مالکیت در عشق ریشه در ترس از دست دادن منبع ژنتیکی دارد، نه لزوماً خود فرد. جالب اینجاست که مغز ما در حالت عشق، بخش قضاوت اجتماعی را کمکار میکند تا طرف مقابل را بینقص ببیند. پس این دعا در واقع درخواست تداوم همان توهم شیمیایی است که خودت تجربه میکنی. به نظرت اگر او واقعاً در نگاه دیگران هم اینقدر خوب باشد، آیا از ارزشش کم میشود یا فقط تو آن را اینطور میبینی؟
راهکار:
این دعای شیرین در واقع اعتراف به قدرت خیرهکنندهی نگاه اوست؛ شاید به جای محدودیت، میتوانی آن را جشن بگیری: «آنقدر خیرهکنندهای که حتی خدا را هم به خدمت میگیرم!» حالا تصور کن اگر این انرژی مالکیت را به اعتماد تبدیل کنی، چه قدر عمیقتر خواهد بود.