نگاه دزدکی و چشمایی که دروغ نمیگفتن:
مغز ما ناحیهای به نام شیار گیجگاهی فوقانی دارد که فقط به تشخیص جهت نگاه اختصاص دارد؛ به همین دلیل نگاه دزدیدهشده را حتی از گوشهی چشم هم میفهمیم. جالبتر اینکه تماس چشمی واقعی ترشح اکسیتوسین را بالا میبرد و مردمکها ناخودآگاه گشاد میشوند، اما دقت ما در تشخیص دروغ از چشم تنها حدود ۵۴ درصد است.
راهکار:
این حس را میتوان از نگاه روانشناسیِ دلبستگی خواند: وقتی مغز تهدیدی برای پیوند عاطفی حس کند، کوچکترین تغییر نگاه را بزرگنمایی میکند. شاید آن نگاهِ دزدیدهشده، بیش از آنکه خیانت باشد، سایهی ترس از دست دادن است.