نگاه در آینه وقتی شادی به کویر غم تبدیل می‌شود:
آینه‌ها در مغز ما نورون‌های خاصی را فعال می‌کنند که خودآگاهی را شکل می‌دهند. جالب است بدانید که انسان تنها موجودی است که خود را در آینه می‌شناسد. اما وقتی غمگینیم، این نورون‌ها تصویری تحریف‌شده از خود به ما نشان می‌دهند – انگار آینه هم در باتلاق رنج شریک می‌شود. آیا تا به حال فکر کرده‌اید که این «خستگی» در آینه، بازتاب خستگی واقعی نیست، بلکه نوری است که از درون خاموش شده؟
راهکار:
این متن، تصویری از گرفتار شدن در رنجی خاموش است. شاید بازنویسی آن از زاویه‌ای دیگر، مثل روایت ثانیه‌هایی که هنوز در آینه باقی‌اند، بتواند لایه‌ای تازه به این حس ببخشد.