چرا آدمها ما را با کیفیت چشمهای خودشان میبینند؟:
در روانشناسی شناختی پدیدهای هست به نام «ادراک انتخابی»: مغز برای صرفهجویی در انرژی، فقط بخشی از دادههای حسی را پردازش میکند که با باورها و تجربههای قبلیاش هماهنگ باشد. به همین دلیل، دو نفر با چشمانی سالم، از یک رفتار واحد دو روایت کاملاً متفاوت میسازند. این همان جایی است که کیفیت واقعی شما گم میشود و هر کس «روایت خودش» را از شما میبیند.
راهکار:
این جمله را میشود برعکس هم خواند: اگر دیگران شما را با کیفیت چشم خودشان میبینند، پس قضاوتشان بیشتر از شما اطلاعات میدهد تا از خودشان. در روانشناسی به این «فرافکنی» میگویند؛ یعنی آدمها نقاط کور و تجربههای حلنشدهشان را روی شما میاندازند. برای همین لازم نیست خودتان را برای هر نگاهی تنظیم کنید.