نگاه به سقف و فکر کردن

دلتنگی در شب‌های بی‌تو: نگاه به سقف و خاطرات فراموش‌نشدنی:

آیا می‌دانستی مغز انسان در لحظات دلتنگی، شبکه پیش‌فرض خود را فعال می‌کند که همان منطقه مسئول خاطرات و آینده‌اندیشی است؟ این یعنی سقف اتاقت تبدیل به صفحه‌ای برای پخش فیلم خاطرات شده. روان‌شناسان می‌گویند فقدان حضور فیزیکی، مدارهای دوپامین را بازنویسی می‌کند و همان خیره‌شدن‌ها، راهی است برای پر کردن شکاف انتظار. تو واقعاً سقف را می‌بینی یا سایه‌ای از او را؟

راهکار:

اگر این حس را می‌نویسی، شاید بهتر باشد به جای خیره شدن به سقف، خاطرات را روی کاغذ بیاوری تا از حالت تعلیق در بیایند. ذهن ما خاطرات ناقص را بیشتر حفظ می‌کند (اثر زیگارنیک).