تنها طمع من، نگاه به چشمهای توست:
مطالعات علوم اعصاب نشان میدهد تماس چشمی با فرد موردعلاقه، امواج مغزی دو نفر را همگام میکند و اکسیتوسین و دوپامین را همزمان آزاد میکند؛ همان ترکیبی که در اعتیاد دیده میشود. مردمک چشم هنگام هیجان گشاد میشود و طرف مقابل آن را ناخودآگاه نشانهی جذابیت میخواند. پس این «طمع» در واقع مکانیزم پاداش مغز است، نه حرص معمولی. آیا تا به حال شده در یک نگاهِ طولانی حس کنید زمان متوقف شده است؟
راهکار:
طمع معمولاً به از دست دادن میانجامد، اما نگاه به چشمهای کسی که دوستش داری تنها طمعی است که با هر بار تکرار، کمبود را به آرامش تبدیل میکند.