دلتنگی برای کسی که به آسمون نگاه میکنه:
آیا میدانستید در روانشناسی، این پدیده «ناهماهنگی عاطفی» نام دارد؟ وقتی فردی به کسی دل میبندد که از نظر عاطفی در دسترس نیست، مغز دوپامین را برای «تعقیب» ترشح میکند، نه برای «داشتن». این همان دلیلی است که چشمان او دنبال ستارههای دور است، نه ماه نزدیک. آیا تا به حال برایتان پیش آمده که دقیقاً به خاطر «دست نیافتنی بودن» یک نفر، بیشتر جذبش شوید؟
راهکار:
این جمله رو میشه از زاویهای دیگه هم دید: شاید اون شخص واقعاً به دنبال ستارههاست، اما تو خودت میتونی خورشید باشی برای کسی که به نور نیاز داره. گاهی وقتها ارزشمون رو با نگاه دیگران نمیسنجیم، بلکه با نوری که خودمون میتابونیم.