وقتی با چشم نگاهش کردم نه با دل: لحظه فروپاشی توهم عاشقانه:
یک حقیقت روان‌شناختی جالب: مغز انسان در حالت عاشقی، ناحیه «پیش‌پیشانی» (مرز منطق) را غیرفعال می‌کند و سیستم لیمبیک (احساسات) را فعال. به همین دلیل است که بعد از جدایی، ناگهان «چشم»ها کار می‌کنند و نقص‌هایی را می‌بینید که قبلاً برای «دل» نامرئی بود. این پدیده «بازگشت شناختی» نام دارد. سوال: آیا تا به حال برایتان پیش آمده که بعد از پایان یک رابطه، یادتان بیاید از اول هم نشانه‌های زشتی وجود داشته؟
راهکار:
این متن یک لحظه‌ی «بیداری شناختی» را روایت می‌کند. پیشنهاد می‌کنم این تجربه را با «اثر هاله‌ای» (Halo Effect) مقایسه کنید: وقتی عاشقیم، مغز نقص‌ها را فیلتر می‌کند. حالا که فیلتر برداشته شده، شاید وقتش رسیده لیستی از «چیزهایی که واقعاً در طرف مقابل بود اما ندیدی» بنویسی.