نفسم بدون تو می‌گیره

دوست داشتن به اندازه اکسیژن؛ وابستگی یا عشق؟:

جالب است که اکسیژن، برخلاف تصور، یک گاز خورنده و سمی است؛ ما فقط به‌خاطر آنزیم‌هایی که آن را خنثی می‌کنند زنده‌ایم. وابستگی به معشوق هم اگر به «ضرورت» تبدیل شود، ممکن است آرام‌آرام همان چیزی شود که ما را می‌سوزاند. نفس‌کشیدن وقتی به آن فکر می‌کنی سخت می‌شود؛ عشق هم همین‌طور؟

راهکار:

می‌توانی این تصویر را برعکس کنی: اکسیژن وقتی ارزشش را می‌فهمیم که نبودنش را حس کنیم؛ اما عشق سالم یعنی بودنش هم مدام حس شود، نه فقط نبودنش. این یعنی وابستگی نیست، هم‌نفسی است؛ همان‌طور که اکسیژن بی‌صدا و همیشگی است، حضور معشوق هم می‌تواند آرامش‌بخش باشد، نه اضطراب‌آور.