زندگی با همه سختی‌هایش ارزش جنگیدن دارد:
تحقیقات نوروساینس نشون داده که مغز انسان در مواجهه با چالش‌های کنترل‌شده، دوپامین بیشتری ترشح می‌کنه. یعنی حس ‘امید’ صرفاً یه احساس نیست، یه مکانیسم شیمیایی برای بقاست که با تلاش فعال می‌شه. نکته جالب: افرادی که از سختی فرار می‌کنند، مدارهای دوپامین‌شون ضعیف‌تر می‌شه. پس جنگیدن واقعاً مسیر بیولوژیکی شادکامی‌ست. سوال جامعه: آیا تا حالا تجربه کردی که بعد از یه چالش سخت، حس بهتری نسبت به قبل داشتی؟
راهکار:
این جمله رو می‌شه به یه چالش روزانه تبدیل کرد: هر روز یک سختی کوچیک رو انتخاب کن و ببین چطور می‌تونی باهاش بجنگی. همین کار باعث تقویت ‘عضله‌ی تاب‌آوری’ مغزت می‌شه.