یاد امام زمان مثل نفس کشیدن است؛ محبتی که هرگز فراموش نمیشود:
جالب است بدانید نفس کشیدن تنها عملکرد خودمختار بدن است که هم با مرکز تنفسی ساقه مغز کنترل میشود و هم با ارادهی آگاهانه قابل تغییر است. در عصبشناسی، فراموشیِ عمدی فعالانه در قشر پیشانی پردازش میشود، پس یادِ عمدی هم یک فعالیت عصبی پرهزینه است؛ یعنی عشق به امام زمان فقط یک احساس نیست، نوعی تمرین شناختی است. آیا فراموشی هم میتواند مثل نفس، بیاختیار باشد؟
راهکار:
این پرسش بلاغی را میتوان از زاویه دیگری دید: نفس کشیدن بیاختیار است، اما یاد امام زمان در هر لحظه یک انتخابِ خودآگاه است؛ شاید همین انتخاب است که ارزش محبت را دوچندان میکند.