تنها چیزی که از عشق میماند؛ چرا عشق به نفرت تبدیل میشود؟:
مدارهای مغزی عشق و نفرت در اسکنهای fMRI تقریباً یکیاند: پوتامن و اینسولا. هر دو شما را بیخواب میکنند، دچار وسواس فکری میسازند و فانتزیهای مکرر میآفرینند. روانشناسان میگویند نفرت انحراف و ادامهٔ همان انرژی عشق است، درست مثل خشم والدینی که شدت عشق را نشان میدهد. بیتفاوتی قاتل عشق است، نه نفرت. این جملهتان نیمهحقیقتی را فریاد میزند: از عشق فقط نفرت نمیماند، بلکه نفرت آخرین ایستگاه قبل از فراموشی است. آیا نفرت پایان عشق است یا شکل دیگری از تداوم آن؟
راهکار:
نفرت پایان عشق نیست، بلکه سوختِ تمامنشدهٔ همان موشکی است که روزی عشق مینامیدیاش. در روانشناسی، خشم و نفرت ادامهٔ وابستگی عاطفیاند؛ بیتفاوتی است که عشق را واقعاً میکُشد. پس احساس اکنون تو نشانهٔ اهمیت است، نه نابودی.