نگرد دنبال کسی که عمدا گمت کرده:
در روانشناسی، این پدیده «سفسطه‌ی هزینه‌ی از دست رفته» است: ما بر روی فردی که زمان و احساساتمان را هدر داده متمرکز می‌شویم، فقط به این دلیل که قبلاً برایش سرمایه‌گذاری کرده‌ایم. این مغز را وادار می‌کند برای توجیه درد، برای رفتارهای ساده‌ی او «هزار قصد» پیچیده بسازد. آیا این سرمایه‌گذاری عاطفی بیشتر، واقعاً ضرر گذشته را جبران می‌کند یا فقط آن را بزرگتر می‌کند؟
راهکار:
این جمله‌ی کوتاه، یک اصل روانشناسی مهم را فشرده کرده: ما اغلب برای کسی که ما را رها کرده، هزاران دلیل و قصد می‌سازیم تا درد طردشدگی را کمتر کنیم. شاید تمرکز روی «چرا او رفت؟» کمتر مفید باشد تا «این تجربه چه چیزی از ارزش‌های من در یک رابطه به من آموخت؟»