خوابی که هیچ کس تو را از آن بیدار نمی‌کند:
در پزشکی، «خواب ابدی» اغلب استعاره‌ای از مرگ است، اما مغز در حالت کما یا خواب‌های سنگین نیز می‌تواند به محرک‌ها پاسخ ندهد، گویی در تاریکی محبوس شده‌ای. این حسِ قطع ارتباط، شبیه به تجربه‌ی حسی افراد در اتاق‌های عایق صوتی است. آیا این آرزوی نبود نور، در واقع طلبِ نابودیِ «تماشاگر درونی» خودمان است؟
راهکار:
این حسِ آرزویِ گریز از بیداری، گاهی از «خستگی تصمیم‌گیری» (Decision Fatigue) ناشی می‌شود؛ وقتی مغز از انتخاب‌های روزانه خسته می‌شود، به خوابِ بدون بازگشت به عنوان تنها انتخابِ باقی‌مانده فکر می‌کند.