ناتوانی در بیان عشق و نفرین قلم:
آیا میدانید «الکسی تایمی» یا ناگویی هیجانی، وضعیتی عصبشناختی است که فرد در شناسایی و بیان احساسات خود ناتوان است؟ حدود 10٪ از جمعیت جهان به درجاتی از آن دچارند. جالب اینجاست که مغز انسان هنگام احساسات شدید، مرکز زبان (بروکا) را موقتاً مهار میکند تا پاسخ سریع «جنگ یا گریز» دهد. پس این «عاجز از زبان آوردن» شاید یک مکانیسم دفاعیِ تکاملی باشد، نه ضعف شما. آیا راهی جز نوشتن برای فرار از این سکوت سرنوشتساز وجود دارد؟
راهکار:
این حس درماندگی در بیان عشق، دقیقاً همان جایی است که بسیاری از شاعران بزرگ جهان را به خلق شاهکارهایشان واداشته است. شاید «نتوانستن» خودش بهترین انگیزه برای نوشتن باشد: به جای توصیف عشق، طغیان علیه ناتوانی را بنویس.