نفرین فلک

نفرین چرخ فلک؛ شعر شکست عشقی و از بین رفتن آرزوها:

در علوم شناختی به این «خطای کارکردگرایی» می‌گویند: مغز اتفاقات تصادفی را به عاملِ قصددار تبدیل می‌کند تا رنج را معنا کند. حتی fMRI نشان داده طرد عاطفی همان شبکهٔ درد فیزیکی را فعال می‌کند. پس نفرینِ چرخِ فلک فقط شعر نیست؛ ماشینِ نورونیِ شماست که برای یک زخمِ واقعی، دشمنِ خیالی می‌سازد. اگر بدانی این خشم از قشر پیش‌پیشانی می‌آید، باز هم چرخ را نفرین می‌کنی؟

راهکار:

این بیت یک بازنویسی ذهنی دارد: «فلک در دفتر عشقم قدم زد تا صفحه‌های خالی را نشانم دهد.» در این نگاه، «بهم زدن» نابودی نیست؛ پایان فصلی است که شعر بعدی از آن شروع می‌شود.