نفرین به روزگار: چرا تقصیر رو گردن تقدیر میاندازیم؟:
تحقیقات روانشناسی میگوید سرزنش روزگار مکانیزم دفاعی برای حفظ عزت نفس است. در واقع وقتی شکست را به نیروی خارجی نسبت میدهیم، از حس درماندگی جلوگیری میکنیم. جالب اینجاست که همین مکانیزم، انگیزه تغییر رو هم میکُشد. آیا میشود بدون سرزنش کردن، تلخی رو به نیروی سازنده تبدیل کرد؟
راهکار:
نگاه دیگری: شاید روزگار بازیگر نیست، فقط صحنهست. تو میتونی نقش اصلی رو جوری بنویسی که حتی تلخیها به درس تبدیل بشن. ریشهی این نفرین رو در باور «کنترل بیرونی» میتونیم جستجو کنیم.