حسی فراتر از قصهها: درد دل عاشقانه:
در روانشناسی، «سندرم پاریس» توصیف ناامیدی از مواجهه با واقعیتی است که هرگز به انتظارات ایدهآل و داستانی ما نمیرسد. این دقیقاً همان حس «حتی مثل مانندش در قصهها هم نبود» است. آیا این شکاف بین ایدهآل و واقعیت، ریشه در قصههایی دارد که در کودکی شنیدهایم؟
راهکار:
این حسِ توصیفناپذیریِ یک نفر، در روانشناسی به «شکاف ارزیابی» مربوط است؛ جایی که احساسات ما از تمام کلمات و داستانهای موجود فراتر میروند. شاید نوشتن از جایی که این «مَثَل» در واقعیت شکست خورد، بتواند آن شکاف را پر کند.