تیکه سنگین برای آدمای بی ذات: حتی ارزش دور ریختن هم نداری:
از دیدگاه روانشناسی وجودی، ذات یا 'خودِ بنیادین' یک توهم تکاملی است. مغز برای بقا، روایتی پیوسته از هویت میسازد، اما در اختلال شخصیت مرزی این روایت فرو میپاشد و 'بیذاتی' تجربه میشود. جی. آر. آر. تالکین نوشت: 'هیچ موجودی ذاتاً شرور نیست، حتی سائورون هم در ابتدا خوب بود.' سوال: آیا ذات نداشتن نقص است یا مرحلهای از تکامل آگاهی؟
راهکار:
از نگاه روانشناسی، هیچ انسانی کاملاً 'بی ذات' نیست. این برچسب معمولاً فرافکنی ناامیدی ما از یک رابطهی معنادار است. اگر کسی این حس را در شما ایجاد کرده، شاید زمان بازتعریف مرزهای شخصیتان باشد، نه اینکه او را زباله بنامید.