منفیبافی نمیکنم، فقط مثبتی نمیبینم:
مغز انسان به طور طبیعی سه برابر بیشتر به رویدادهای منفی توجه میکند تا مثبت (سوگیری منفی). این یعنی گاهی «نبافتن» یک واکنش طبیعی است نه بدبینی. آیا فشار برای مثبتاندیشی خودش میتواند منفیبافی ایجاد کند؟
راهکار:
این جمله در واقع نوعی دفاع از خود در برابر فشار برای خوشبینی اجباری است. شاید بتوان آن را بهعنوان «واقعبینی هوشیارانه» بازتعریف کرد: نه انکار منفیها، نه جعل مثبتها.