ندیدن معرفت در هیچ‌کس

بی‌معرفتی آدم‌ها؛ تلخی ناامیدی از مردم:

در روان‌شناسی، «سوگیری منفی‌گرایی» باعث می‌شود یک بی‌معرفتی بیشتر از ده رفتار درست در حافظه بماند؛ مغز تهدید اجتماعی را سریع‌تر رمزگذاری می‌کند. همین باعث می‌شود جمله «هیچ‌کس» از تجربه‌ای محدود ساخته شود، نه از آمار کل آدم‌ها. آیا نمونه‌ای از معرفت کوچک را به‌خاطر می‌آوری که با این تعمیم نمی‌خواند؟

راهکار:

این جمله بیشتر از توصیف «هیچ‌کس»، اثر «تعمیم احساسی» است: وقتی یک تجربه تلخ برجسته می‌شود، ذهن همه آدم‌ها را با همان لنز می‌بیند؛ در حالی که معرفت اغلب در رفتارهای کوچک و کم‌سر‌و‌صدا پخش شده است، نه در یک وعده بزرگ.