بهای از دست دادن خود برای عشق:
در روانشناسی به این «وابستگی همآشفتگی» میگویند: وقتی هویت فرد کاملاً در دیگری حل شود، هر دو طرف ناپایدار میشوند. جالب است که در عصبشناسی، عشق شدید مناطق مغزی مشابه اعتیاد را فعال میکند؛ یعنی «ترک کردن خود» دقیقاً مثل ترک مواد، سندرم محرومیت دارد. آیا جامعهٔ ما این الگوی عاشقانهٔ تخریبی را به اسم عشق واقعی ترویج میدهد؟
راهکار:
این جمله کلاسیک «تلهٔ ازخودگذشتگی» در روابط وابسته است. تحقیقات روانشناسی نشان میدهد وقتی هویت فرد کاملاً در شریک زندگی حل میشود، نه تنها عشق پایدار نمیماند، بلکه عزت نفس تخریب میشود. پیشنهاد: بهجای «از دست دادن خود»، روی «بزرگتر کردن خود برای دو نفر» تمرکز کن.