نسل ما و گمشدگی در مفهوم عشق:
از دیدگاه زیستشناسی تکاملی، عشق مجموعهای از واکنشهای شیمیایی (دوپامین، اکسیتوسین) برای تشویق به جفتگیری و مراقبت از فرزند است. جامعهی مدرن با سرعت، فردگرایی و انتخابهای بیپایان، این مدارهای عصبی باستانی را مختل کرده. آیا این احساس فقدان، نشانهی شکاف بین زیستشناسی ما و محیط مصنوعیمان است؟
راهکار:
این احساس ممکن است ناشی از «رومانتیسیسم زدایی» جامعه مدرن باشد؛ جایی که عشق به جای یک تجربه عمیق، اغلب به یک کالای مصرفی سریع تبدیل شده. شاید نسل شما عشق را دارد، اما در قالبی متفاوت و کمتر ایدهآلگرایانه.