ارزش آدمها وقتی مشخص میشه که نیستن:
این پدیده در روانشناسی «اثر فقدان» نامیده میشه. مغز ما برای حفظ انرژی، ارزش چیزهای آشنا و همیشگی رو دستکم میگیره. تحقیقات نشان میدن سیستم پاداش مغز (دوپامینرژیک) تنها در صورت حذف یک محرک مثبت، فعالتر از زمانی میشه که اون محرک حاضر بوده. به عبارتی، نبودن یک شوک عصبی ایجاد میکنه که حضور عادی ایجاد نمیکرد. آیا این مکانیسم بقا، محکوم به ناسپاسی ماست؟
راهکار:
این ایده رو میتونید با نوشتن یک نامه به خودتان در آینده گسترش بدید و بنویسید که امروز برای چه چیزهایی در زندگیتان ارزش قائلید، بدون اینکه منتظر از دست دادنشون باشید.