دلتنگی شب برای عشقی که نیست:
تحقیقات نشون میده که تاریکی شب، سطح ملاتونین رو افزایش میده و باعث کاهش سروتونین میشه—همون انتقالدهندهای که خلقوخو رو تنظیم میکنه. به همین دلیله که غروبها حس تنهایی و دلتنگی شدیدتر میشه. جالبه بدونید همین افت سروتونین، مغز رو به مرور خاطرات عاطفی عمیقتر تشویق میکنه. آیا میدونستید که این مکانیزم تکاملی، ما رو وادار میکنه برای حفظ پیوندهای عاطفی تلاش کنیم؟
راهکار:
شب برای همهست، حتی برای اونایی که تنها هستن. تاریکی فرصتی برای شنیدن صدای درون خودته—شاید این شب رو به جای حسرت، به آغوش خودت خوشامد بگی.