دختری که نبودنش گرون تموم میشه:
اصل کمیابی در روانشناسی میگوید انسانها به چیزهایی که در شرف از دست دادن هستند ارزش بیشتری میدهند. این جمله دقیقاً همان مکانیزم را فعال میکند: غیبت به مثابه تهدید ارزشآفرین. جالب اینجاست که در اقتصاد رفتاری، «زیانگریزی» دو برابر قدرت جذب سود است. یعنی ترس از دست دادن تو انگیزهای قویتر از لذت داشتن تو ایجاد میکند. آیا تا به حال نبودنت باعث تغییر رفتار کسی شده؟
راهکار:
این جمله عزت نفس را فریاد میزند، اما گاهی غیبت به جای هزینه، فرصتی برای رشد طرف مقابل است. شاید بهتر باشد حضورت را چنان ارزشمند کنی که نبودنت اصلاً به ذهنش نرسد.