نبودن دوست خوب

احساس پشیمانی از دوست خوب نبودن:

تحقیقات روانشناسی می‌گه ما دوستانمون رو معمولاً ۵۰٪ بهتر از خودمون قضاوت می‌کنیم. یعنی وقتی فکر می‌کنی «بهترین دوست» نبودی، احتمالاً طرف مقابل دقیقاً همون چیزی رو که تو کم می‌دیدی، اصلاً انتظار نداشته. به‌قولی، «خطای خود-خدمتی» برعکس شده: خودتو سخت‌تر می‌گیری. این نشونه‌ی وجدان بیداره، نه شکست. آیا بین انتظاراتی که از خودت داری و واقعیت فاصله‌ای هست؟

راهکار:

این جمله انگار اوج «سندرم ایمپاستر» در دوستی رو نشون می‌ده: تو فکر می‌کنی باید کامل باشی، اما دوست واقعی کسی نیست که همیشه عالی باشه، کسیه که در لحظه‌های ناقصش هم حضور داره. شاید وقتشه به‌جای «بهترین دوست» بودن، روی «همین الآن دوست بودن» تمرکز کنی.