شبی که بعد از تو نیستم:
جالب اینجاست که مغز انسان در تاریکی مطلق، توهمات بینایی تولید میکند تا از 'پوچی' فرار کند. این یعنی ذهن ما حتی در نبود محرکهای بیرونی، دست به خلق میزند. آیا این 'نبودن' در متن تو هم نوعی توهم خلاقانه برای پر کردن خلأ نیست؟
راهکار:
این حس رو میشه به یه متن کوتاه یا یه نقاشی ساده تبدیل کرد؛ گاهی ثبت کردنش بهت کمک میکنه ازش فاصله بگیری.