کی برای کی میمونه؟ تأملی بر بیوفایی و تنهایی:
تحقیقات روانشناسی دلبستگی نشون میده آدمهایی که سبک دلبستگی «اجتنابی» دارن، اغلب جملاتی مثل این میگن: چون انتظار ترک شدن دارن، خودشون اول رها میکنن. جالب اینجاست که در جوامع با نرخ طلاق پایین، مفهوم «ماندن» نه از روی وفاداری، بلکه از روی فشار اجتماعی و اقتصادی یه جور دیگه معنی پیدا میکنه. اینجا «موندن» داره مترادف عشق واقعی استفاده میشه، اما تو تاریخ، عشق رمانتیک یه پدیده مدرنه؛ قبلاً ازدواج بیشتر شبیه قرارداد اقتصادی بود. سوال بهجامونده: آیا «موندن» واقعاً معیار عشقه یا فقط حاصل نبود گزینههای بهتر؟
راهکار:
این جمله انگار از جایی عمیقتر از ناامیدی میاد: ترس از بیثباتی. شاید واقعیت اینه که «ماندن» نه یک وعده، که یک انتخاب لحظهبهلحظهست. دفعه بعد که این حس اومد، بپرس: «آخرین باری که خودم برای کسی موندم کی بود؟»