نبود شرمندگی در نگاه

در آتش خاطرات سوخته و لبخند بی‌شرمی:

حقیقت تلخ روانشناسی: مغز انسان هنگام ارتکاب خطا، برای حفظ تصویر مثبت از خود، دست به «خودفریبی اخلاقی» می‌زند. خاطرات را سانسور می‌کند، مقصر را قربانی جلوه می‌دهد و احساس گناه را خاموش می‌کند. به همین دلیل طرف مقابل بدون ذره‌ای شرم برمی‌گردد؛ او واقعاً باور دارد که کاری نکرده است. این پدیده «شکاف همدلی» نام دارد. جامعه تاو: آیا شما هم این شکاف را تجربه کرده‌اید؟

راهکار:

این بی‌شرمی در واقع یک هدیه است: طرف مقابل بی‌نقاب جلویت ایستاده و نشان می‌دهد که آتش‌افروز دیروز، امروز هم هیچ دردی حس نمی‌کند. به جای ماندن در آتش خاطرات سوخته، می‌توانی از این وضوح برای عبور واقعی استفاده کنی؛ در را ببند و خاکستر را با خود نبر.