نبود نویسنده

طنز تلخ: نبود نویسنده برای ثبت بدبختی‌های ما:

دقیقاً! جوامعی که روایت رسمی از مصائب ندارند، دچار بحران هویت جمعی می‌شوند. مثلاً در روانشناسی ثابت شده داستان‌های نانوشته مثل زخم التیام‌نیافته‌اند. کتاب‌ها نه‌تنها ثبت می‌کنند بلکه معنا می‌بخشند. آیا ما هم داستان‌مان را به نسل بعد نمی‌رسانیم؟

راهکار:

می‌توانی اولین نویسنده‌ای باشی که قصه‌هایت را ثبت می‌کند؛ حتی روزی یک خط. خاطرات جمعی با کوچک‌ترین روایت‌ها زنده می‌مانند.