نبود آدم مهم زندگی

دلتنگی برای یک نفر؛ وقتی نبودش دنیا خالی می‌شود:

پدیده «تهی شدن جهان» ریشه در سیستم دوپامین دارد؛ وابستگی به کسی، حضور او را در بخش پاداش مغز به معنای «امنیت» رمزگذاری می‌کند. نبود ناگهانی‌اش مثل قطع یک ماده مخدر، نشانگان ترک شیمیایی ایجاد می‌کند. تصویربرداری عصبی نشان داده در این وضعیت آمیگدال (مرکز خطر) بیش‌فعال و قشر پیش‌پیشانی (مرکز منطق) کم‌کار می‌شود؛ برای همین جهان واقعاً خالی دیده می‌شود، نه به‌خاطر ضعف شما، بلکه به‌خاطر بیوشیمی مغز. آیا می‌دانستید مغز در این حالت، خاطرات آن فرد را واضح‌تر از حالت عادی بازپخش می‌کند؟

راهکار:

شاید این «خالی شدنِ جهان» یعنی آن یک نفر، آینه‌ای بوده که تو با او معنا را می‌دیدی؛ جهان همان‌جاست، فقط حالا باید یاد بگیری بی‌آن آینه هم نور را ببینی.