نبخشیدن کسی که بهت بدی کرده

نه می‌بخشیم نه فراموش می‌کنیم؛ یعنی کجا ایستاده‌ایم؟:

ذهن ما فراموشی را عمداً انجام نمی‌دهد؛ مدارهای عصبی خاطره‌ی هیجانی به‌طور خودکار در آمیگدال کدگذاری می‌شود تا از تهدید بعدی جلوگیری کند. به همین دلیل گفتن «فراموش می‌کنم» برخلاف دستور زیستی مغز است. بخشش اما در قشر پیش‌پیشانی تصمیم گرفته می‌شود و می‌تواند هم‌زمان با ماندن خاطره رخ دهد؛ نکته‌ی جالب این است که همین تصمیم، ردپای اضطراب را در بدن کم می‌کند. آیا شما بین «بخشیدنِ ذهنی» و «پاک کردنِ خاطره» فرق می‌گذارید؟

راهکار:

این جمله را میشود «اعلام استقلال» خواند نه «کینهورزی»؛ یعنی خاطره میماند، اما دیگر بهایش را تو نمیپردازی.