شاعر کیست؟ تعریف کوثر عبدی از زخم سرودن و نبض کاغذ:
پژوهشهای جیمز پن بیکر نشان میدهد نوشتنِ احساساتِ دردناک فقط ۱۵ دقیقه در روز، فعالیت آمیگدالا را کم و ایمنی بدن را زیاد میکند؛ یعنی «زخمِ سرودن» واقعاً روی کاغذ التیام مییابد. جالبتر: در نوشتن با دست، ناحیهٔ پردازش درد مغز با حرکت دست هماهنگ میشود، پس درد نمادین در «نبضِ کاغذ» به سوژهای قابل کنترل تبدیل میشود. آیا شعر در اصل همین کاتارسیس عصبی است؟
راهکار:
ایدهٔ تکمیل: تصویر «نبضِ کاغذ» را با «ضربانِ سکوت» پیوند بزن تا تعریف شاعر از «زخمِ سرودن» به یک تصویر تازه برسد.