دلیل روانشناختی پشت جمله «نری برگردی بگردی دنبال من»:
آیا میدانستی پدیدهای به نام «خطای هزینه غرقشده» (Sunk Cost Fallacy) باعث میشود آدمها برای توجیه زمان و احساساتی که صرف کردهاند، دوباره به رابطهی تمامشده برگردند؟ جالب اینجاست که مغز ما «ناقصی» را بیشتر از «ازدستدادن» تحمل نمیکند. بههمین خاطر دستور «نرو دنبال من» درواقع یک میانبر عصبی برای قطع این چرخه است. سوال: آیا تا به حال برایت پیش آمده که دلت بخواهد بری دنبال کسی، اما بدانی نباید؟
راهکار:
این جمله یک فرمان عاطفی است. میتوان آن را از منظر روانشناسی بازنویسی کرد: «تحقیقات نشان میدهد بازگشت به رابطهی قبلی، چرخهی وابستگی را تقویت میکند و روند بهبود را کند میسازد.» یعنی همین جملهی کوتاه در واقع یک مرز سالم برای خودت میکشد.