نیاز روحی به زیارت

نیاز روحی به تار شدن چشم هنگام دیدن ضریح:

اشک احساسی از نظر بیوشیمی با اشک بازتابی فرق دارد: حاوی پروتئین‌هایی مثل پرولاکتین و هورمون‌های استرس است و بدن دارد کورتیزول را دفع می‌کند. تار شدن دید موقع گریه هم بُعد بصری را کم می‌کند تا پردازش مغز از حالت متمرکز به حالت شبکه‌ای برود؛ یعنی همان «دیدن با دل» یک سازوکار عصب‌شناختی دارد. آیا تجربهٔ زیارت برای شما هم همین «قطعِ اتصالِ بصری» را فعال می‌کند؟

راهکار:

تارشدن چشم را نه نقص بینایی، بلکه ارتقای ادراک در نظر بگیر: مغز از حالت جزئی‌نگر به کل‌نگر می‌رود؛ برای همین است که در زیارت، «نادیدن» گاهی عمیق‌تر از دیدن است.