ترکیب نازکردن و نازخریدن در یک رابطه متعهدانه:
در روانشناسی رابطه، نازکردن و نازخریدن نوعی «تقاضای توجه» است؛ جان گاتمن دریافت زوجهایی که به این تقاضاها پاسخ مثبت میدهند ۸۶٪ شانس ماندگاری دارند، در برابر ۳۳٪. این بازی نمایشی با ترشح دوپامین و اکسیتوسین، سیستم پاداش مغز را فعال و اعتماد را شرطی میکند. شاید عشق واقعی فقط اشتراک تعهد نیست؛ اشتراک ریتم بازیگوشی است.
راهکار:
ناز و نازخریدن فقط بازی نیست؛ زبان خصوصی رابطه است که همزمان ریسک و امنیت را فعال میکند. شاید بهجای نازکشی، به آن به چشم آیین روزانه دلبستگی نگاه کنید: هر بار ناز میکنی، در واقع میگویی «هنوز برایت مهمم؟» و هر بار میخری، پاسخ میدهی «بله، هنوز.»