نیاز به دوست داشتن

عشق بی‌قید و شرط ویکتور هوگو:

تفاوت تنهایی با افسردگی و نیاز به دوست داشته شدن:

از نظر عصب‌شناسی، نیاز به دوست داشته شدن و تعلق‌خاطر، ریشه در سیستم پاداش مغز دارد. ترشح دوپامین و اکسیتوسین هنگام دریافت محبت، مانند یک پاداش زیستی ضروری عمل می‌کند. جالب اینجاست که درد ناشی از طرد شدن اجتماعی، در همان نواحی از مغز پردازش می‌شود که درد فیزیکی. آیا این نیاز، یک ضعف است یا نشانه‌ای از طراحی پیچیده مغز انسان برای بقای گروهی؟

راهکار:

این حس عمیق، در روانشناسی به عنوان «نیاز به تعلق‌پذیری» شناخته می‌شود؛ یکی از نیازهای اساسی انسان طبق نظریه مازلو. شاید نوشتن نامه‌ای خیالی به آن «یک نفر» یا کشف فعالیت‌های گروهی حول علایقتان، فضایی برای برآورده شدن این نیاز ایجاد کند.

نیاز به دوست داشتن؛ چرا عشق متقابل مهم است:

تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد مغز انسان درد اجتماعی مثل طرد شدن را دقیقاً همانند درد فیزیکی پردازش می‌کند؛ یعنی نبودِ دوست‌داشتن واقعاً «درد» است. هورمون اکسیتوسین نه فقط در عاشقی، در نوازش، تماس چشمی و همدلی ترشح می‌شود و تکامل، بقای ما را به برقراری رابطه وابسته کرده است. شاید این جمله فقط یک احساس نبود، یک حقیقت تکاملی بود. سؤال اینجاست: اگر عشق یک نیاز زیستی است، چرا آن را فقط یک «احساس» می‌بینیم؟

راهکار:

این جمله تلخ نیست؛ در واقع کشف دوباره‌ی یک حقیقت ساده است: آدم‌ها به عشق نیاز دارند، نه به دلیل و بهانه. شاید بسیاری از دلخوری‌های زندگی، فقط سوءتفاهم درباره‌ی همین نیاز مشترک باشد.