نیاز به دامپزشک

اعتراف: من برای حیوانات تراپیست بودم:

مغز ما سه لایه تکاملی دارد: مغز خزنده، لیمبیک (پستانداران) و نئوکورتکس. سیستم لیمبیک، مرکز هیجانات، در سگ و گربه هم فعال است. وقتی کسی مدام در حالت جنگ-و-گریز واکنش نشان می‌دهد، عملاً مثل حیوان رفتار می‌کند. به همین دلیل، درمانگران تروما اغلب از تکنیک‌های بازتنظیم سیستم عصبی استفاده می‌کنند که ریشه در دامپزشکی دارد. سؤال تاو: چطور می‌فهمید یک آدم به تراپیست نیاز دارد یا واقعاً به دامپزشک؟

راهکار:

شاید وقت آن رسیده که به جای تراپیست، نقش یک دامپزشک را بپذیری: برخی زخم‌ها را باید با قلاده و صبر، نه با کلمات درمان کرد.

طنز تراپیست و دامپزشک برای انسان‌ها:

آیا می‌دانستید که در روانشناسی مدرن از تکنیک‌های تربیت حیوانات (مثل شرطی‌سازی) برای درمان انسان‌ها استفاده می‌شود؟ این دقیقاً همان جایی است که مرز بین تراپیست و دامپزشک کمرنگ می‌شود. جالب اینجاست که بعضی اختلالات مثل سایکوپاتی به رفتارهای حیوانی شبیه‌ترند تا انسانی. نظر شما: آیا انسان‌ها واقعاً به دامپزشک نیاز دارند؟

راهکار:

این شوخی در اصل به این نکته اشاره دارد که گاهی مشکلات انسان‌ها آنقدر ابتدایی و غریزی است که روش‌های معمول روانشناسی کافی نیست و نیاز به رویکردی بیولوژیک‌تر دارد.

تراپیست برای انسان‌هایی که دامپزشک می‌خواستند:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد آمیگدال (بخش اولیه مغز) واکنش‌های غریزی مثل ترس یا خشم را کنترل می‌کند که در حیوانات هم مشترک است. برخی اختلالات روانی دقیقاً از همین مدارهای ابتدایی سرچشمه می‌گیرند. آیا تا حال فکر کردی چقدر از رفتارهای روزمره‌ات ریشه در غرایز میلیون‌ساله دارند؟

راهکار:

گاهی درمان انسان‌ها نیازمند شناخت غرایز اولیه‌شان است، نه فقط روان‌کاوی. شاید این جمله اشاره به همان لایه‌های تکاملی دارد که در روان‌شناسی فرگشتی بررسی می‌شود.

من برای کسایی تراپیست بودم که نیاز به دامپزشک داشتن: