عاشق تنهایی اما در جستوجوی یک عزیز دل:
مغز ما درد اجتماعی را درست در همان ناحیهای پردازش میکند که درد فیزیکی را احساس میکند (قشر کمربندی قدامی). به همین دلیل حتی عاشقترین فرد به تنهایی هم گاهی دچار دردِ فقدان «عزیز دل» میشود. این بیولوژی بقاست، نه یک ضعف شخصیتی. آیا این درد سرانجام ما را به وصل میرساند یا به تنهایی عمیقتری پرتاب میکند؟
راهکار:
تنهاییات را یک باغ مخفی ببین که فقط یک نفر کلیدش را دارد؛ قرار نیست از تنهایی فرار کنی، بلکه میخواهی باغبان همدلی برای آن پیدا کنی.