ناتوانی در آشتی

زمانی که برگشت به گذشته ممکن نیست:

روانشناسی از «اثر نقطه‌ی پایانی» می‌گوید: مغز ما پایان‌های واضح را ثبت کرده و پس از آن، رابطه را در ذهن «بایگانی» می‌کند. تلاش برای بازگرداندن صمیمیتِ ازدست‌رفته، شبیه تلاش برای اجرای مجدد یک برنامه کامپیوتری است که فایل اصلی‌اش پاک شده. آیا این مقاومت در برابر بازگشت، یک مکانیسم دفاعی هوشمندانه است؟

راهکار:

این جمله بیشتر یک اعلام مرز شخصی است تا یک سوال. شاید قدم بعدی این باشد که بپذیریم بعضی زخم‌ها، با وجود التیام، جایگاهی برای بازگشت باقی نمی‌گذارند و تمرکز را روی ساختن صمیمیت‌های جدید بگذاریم.