ناسپاسی رفیق

همونی که بالا کشیدی، آخرش می‌زنت زمین:

در روان‌شناسی، ناسپاسیِ فردِ بالا کشیده یک مکانیسم دفاعی است: مغز برای فرار از حس بدهکاری، کمکِ ناجی را کم‌ارزش می‌کند و او را تهدید می‌بیند. نتیجه این است که نزدیک‌ترین افراد، بیشترین ضربه را می‌زنند. چرا سازمان‌ها معمولاً قربانیِ مدیرانی می‌شوند که خودشان پرورش داده‌اند؟

راهکار:

این جمله در واقع منطق روانی چرخه خیانت را فشرده می‌کند: فردی که مدیون رشد توست، برای فرار از حس بدهکاری، ناجی‌اش را تهدید می‌بیند و تخریبش می‌کند. به همین دلیل در بسیاری از روایت‌ها، قهرمان از نزدیک‌ترین حلقه خودش ضربه می‌خورد.