ناشناخته ماندن آدمها

آرزوی ناشناخته ماندن آدم‌هایی که بهترین بودند:

تحقیقات روان‌شناسی نشون می‌ده که «اثر هاله‌ای» (Halo Effect) باعث می‌شه ما در ابتدا تمام ویژگی‌های مثبت رو به کسی نسبت بدیم که یک ویژگی برجسته مثبت داره. وقتی بعداً نقص‌هاش رو می‌بینیم، نه فقط تصویرش، بلکه اعتمادمون به قضاوت خودمون هم فرو می‌ریزه. این شکاف بین «تصویر ساخته‌شده» و «واقعیت» منشأ اصلی این حسرتِ ناشناخته‌ماندن است. سوال اینجاست: آیا ترجیح می‌دیم حقیقت تلخ رو بدونیم یا در خیال شیرین بمونیم؟

راهکار:

این حس تلخ رو می‌شه با یک تمرین ساده تبدیل کرد: لیستی از چیزهایی که از اون آدم یاد گرفتی (حتی منفی‌ها) بنویس. بعد ببین چطور اون تجربه باعث شد امروز تیزبین‌تر باشی. این کار از قربانی بودن خارجت می‌کنه.