چرا زمین برای شادمانی ما آماده نیست؟:
آیا می‌دانستید که مغز انسان برای «بقا» طراحی شده، نه «شادی»؟ مدارهای دوپامین فقط به پاداش‌های کوتاه‌مدت واکنش نشان می‌دهند و هر شادی پایدار را به‌سرعت به عادت تبدیل می‌کنند. زمین از نظر تکاملی دقیقاً همان‌قدر آماده است که یک صحرا برای تشنگی شما آماده است: هیچ. شادی یک توهم تطبیقی است که ما را وادار به تلاش می‌کند، نه یک وعده‌ی کیهانی. پس چرا هنوز انتظار داریم جهان برای خوشحالی ما برنامه‌ریزی شده باشد؟
راهکار:
این جمله به تضاد ذاتی میان آرزوی انسان برای شادی و ساختار بی‌رحم طبیعت اشاره دارد. شاید بتوان آن را به‌عنوان نقدی بر «توهم کنترل» تفسیر کرد: ما فکر می‌کنیم زمین باید برای شادی ما آماده باشد، درحالی‌که تکامل و فیزیک هیچ‌وقت چنین وعده‌ای نداده‌اند. شادی نه محصول شرایط بیرونی، که یک «شورش درونی» علیه بی‌معنایی کیهان است.