زخمهایی که حتی عزیزترینها نمیشنوند:
در روانشناسی، این پدیده «سکوت عاطفی» نام دارد، جایی که ترس از قضاوت یا آسیب دوباره، مغز را وادار میکند حتی در امنترین روابط هم سانسور کند. این سکوت، یک مکانیسم دفاعی قدیمی برای محافظت از آسیبپذیرترین بخشهای روان است. آیا این سکوت، بیشتر شبیه حفاظت از خودت است یا زندانی کردن احساساتت؟
راهکار:
این احساس، نشانهای از یک مرز شخصی یا یک زخم عاطفی عمیقتر است. میتوانی با نوشتن آن «حرفهای ناگفته» در یک نامه (بدون فرستادن) یا صحبت با یک مشاور، فضای ذهنیات را برای درک ریشه این سکوت باز کنی.