جایگزینی ستارهها با غمهای بیشمار:
آیا میدانستید که تعداد ستارههای قابل مشاهده در آسمان شب با چشم غیرمسلح حدود ۹۰۰۰ تا است، اما تعداد نورونهای مغز انسان بیش از ۸۶ میلیارد؟ یعنی ظرفیت ذهنی ما برای حس کردن غم، از کل ستارههای آسمان بیشتر است. شاید به همین دلیل است که شمردن غمها غیرممکن به نظر میرسد. چه میشود اگر به جای شمردن، به نقشهبرداری از این احساسات بپردازیم؟
راهکار:
این جمله رو میشه از زاویهای دیگه دید: شاید ستارهها همیشه برای شمردن نیستن، گاهی برای خیره شدن به بینهایت. غمها رو نمیشه شمرد، اما میشه فهمید که هرکدوم یه داستان دارن که ارزش شنیدن داره.