ناراحتی بی شعورها

چرا با شعورها باید سکوت کنن تا بی شعورها ناراحت نشن؟:

پدیده‌ی دانینگ-کروگر می‌گه اونایی که کمترین صلاحیت رو دارن بیشترین اعتمادبه‌نفس کاذب رو دارن و بلندتر حرف می‌زنن؛ در مقابل، افراد تواناتر خطاهای خودشون رو بیشتر می‌بینن و ترجیح می‌دن سکوت کنن. نتیجه: گروهی که کمترین اطلاعات رو داره، صدای غالب جامعه می‌شه. این فقط یه حس نیست؛ یه الگوی مستند در روان‌شناسی شناختیه. کی این چرخه رو می‌شکنه؟

راهکار:

این جمله یه نگاه تلخ داره، ولی میشه معکوسش کرد: بی‌صداییِ باهوش‌ها نیست که بی‌شعورها رو جلو می‌بره؛ بلکه نبودِ بلندگو برای حرف درسته. اگه هر کدوم قدمی برای حرف زدن علنی برداریم، معادله عوض می‌شه.